Teacher's Problems

 ग्रामिण भेगका सामुदायिक विद्यालयको वास्तविक अवस्था यस्तो छ

१. गरिब तथा विपन्न विद्यार्थीमात्र अध्ययन गर्छन् ।

२. विद्यार्थीहरुको सिकाइको स्तर निकै कमजोर हुन्छ ।

३. विद्यार्थीको नियमितता तथा उपस्थिति दर पनि एकदमै न्यून हुन्छ ।

७. विद्यार्थीहरुमा पढाई तथा सिकाई प्रति खासै चाँसो हुदैन र शिक्षकले पढाएको कुरामा ध्यान दिदैनन।

८.  घरमा पठनपाठन को वातावरण हुँदैन ।

९. अभिभावकले  पनि बालबालिकाको पढाई लेखाइलाई त्यति प्राथमिकता दिदैनन ।

१०.  कतिपय अवस्थामा अभिभावक आफै  विद्यार्थीलाई सके हाजिर गरेर नभए टिफिन टाइममा छुट्टी मागेर आउनु भन्छन् 

११. विद्यार्थीले विदा माग्ने कारण यस्ता हुन्छन् - घरमा कोही छैन, मम्मी मामा गर जानू भा छ, मम्मी बजार जानू भएको छ गाई भैसीलाई घाँस पानी दिनु छ, सानो भाइबहिनी हेर्ने कोही छैन,   मम्मी नछुने हुनु भएको छ खाना पकाउनु छ,  अस्पताल जानू छ, आज पापा इन्डिया जाँदै छन

१२. विदा नदिने हो भने आफै भागेर जान्छन् ।

१३. विद्यार्थीको न्युनतम हाजिर समेत पुग्दैन, पुगे पनि उपस्थित भएको दिन पुरा समय बसेको हुदैन,।

१४. पाठ्यक्रमले तोकेको सिकाइ उपलब्धि पुरा गरेको हुँदैन ।

१५. विद्यार्थीले दिएको होमवर्क, गर्दैन, आफैले गर्न पनि सक्दैन, अभिभावकले पनि गराउदैन ।

१६. अभिभावकले पढाउने काम विद्यालयको मात्र हो भनेर ठान्छ, विद्यालय पठाएका छौ घरमा किन पढाउने, घरमा पढाउने भए विद्यालय किन पठाउने भन्छन ।

१७. विद्यार्थीमा पठाइ प्रतिको उत्सुकता कत्ति पनि हुदैन, जस्तोसुकै तालिमप्राप्त शिक्षकले पनि उत्सुकता जगाउन सकिरहेको छैन ।

१८. विद्यार्थीले पाठ्यक्रमले तोकेको न्यूनतम सिकाई उपलब्धि हासिल गर्न नसकेको कारण उसले आधारभूत कुरा पनि सिकेको हुँदैन ।

१९.निरन्तर तथा आन्तरिक विद्यार्थी मुल्यांकन गरिदैन, त्यतिकै हचुवाको भरमा अंक दिइन्छ । आवधिक तथा वार्षिक परीक्षामा पनि केही लेखेको हुँदैन, त्यतिकै माथिल्लो कक्षा चढाइन्छ ।

२०. अझै माथिल्ला कक्षामा पुग्दा त बेसिक ज्ञानको कमी हुँदा  शिक्षकले जतिसुकै बुझ्ने तरिकाले सिकाउदा नि उसले केही सिक्दैन ।

२१. अभिभावकलाई जतिसुकै बोलाउदानी विद्यालयमा आउदै आउदैनन, आइहाले पनि, हामी पढेलेखेका छैनौं, हामी केही जान्दैनौ, हामी संग पढाउने फुर्सद छैन, हामीलाई टेर्दैन, हामी सक्दैनौ, हामीले त विद्यालय पठाको तपाईंको जिम्मेवारी हो, हाम्रो भनेको मान्दैन, दिनभर डुलिरहन्छ, होमवर्क दिएको छैन भन्छ, घरमा त किताबै समाउदैन, पढाइमा त ध्य्यनै छैन, दिनभर मोबाइल TV हेर्छ, मोबाइलमा गेम खेल्छ भनेर टार्छन ।

२२. विद्यार्थीमैत्री क्रियाकलाप गरि  पठनपाठन गर्दा विद्यार्थीले शिक्षकलाई टेर्दैन, टाउकोमा टेक्छन ।

२३. शिक्षकले पठनपाठन सम्बन्धि क्रियाकलापमा विद्यार्थीमाथी अलि कडा रूपमा प्रस्तुत भयो भने अभिभावक झगडा गर्छन् र गुनासो गर्छन् कि हाम्रो बच्चा पढेपढोस नपढे नपढोस जबरजस्ती नगर्नुस् भन्छन् ।  

२४. शिक्षकमा कसैले मुद्दा मामिला गर्‍यो भने बल्लतल्ल पाएको जागिर नै जाला भन्ने त्रास हुन्छ ।

२५. विद्यार्थीहरुमा सिकाई प्रति अभिरुचि छै, अभिरुचि जगाउने वातावरण छैन । 

यस्ता यस्ता तमाम समस्याका बावजुत पनि शिक्षकले आफ्नो तर्फबाट पुरा प्रयास गर्छ, नतिजा भने शुन्य आउँछ, अझै गालिको ओइरो शिक्षक तिरै लाग्छ । कुन जुनीको पापको भारी यस जन्ममा विसाउदैछ्न सामुदायिक विद्यालयका  शिक्षकहरु, कुन्नि?

#Copied from social sites.